Δεν βιάζεται.

Διορθώνει.

Γράφεις ένα μήνυμα.

Το διαβάζεις.

Το ξαναδιαβάζεις.

Αλλάζεις μια λέξη.

Μετά άλλη μία.

Μετά σκέφτεσαι:

«Μήπως ακούγεται λάθος;»

Και τελικά…

Δεν το στέλνεις.

Ξεκινάς κάτι.

Έχεις έμπνευση.

Αλλά πριν ολοκληρωθεί,
έρχεται η φωνή:

«Δεν είναι στο επίπεδο που πρέπει.»

Και αντί να το βγάλεις προς τα έξω…

Το κρατάς.

Μέχρι να γίνει "όπως πρέπει".

Ο Τέλειος δεν αντέχει το πρόχειρο.

Δεν αντέχει το μέτριο.

Δεν αντέχει το "αρκετά καλό".

Γιατί "αρκετά" δεν είναι αρκετό.

Στη δουλειά;

Καθυστερείς.

Όχι γιατί βαριέσαι.

Αλλά γιατί δεν είναι ακόμα έτοιμο.

Και όσο το τελειοποιείς…

Η ζωή προχωρά.

Στη σχέση;

Δεν λες απλώς "σ' αγαπώ".

Θέλεις να το πεις σωστά.

Την κατάλληλη στιγμή.

Με τον σωστό τρόπο.

Και μερικές φορές…

Δεν το λες.

Στο σώμα;

Μικρή ένταση στα χέρια.

Στο στομάχι.

Σαν να κρατάς κάτι υπό επιθεώρηση.

Ακόμα και τον εαυτό σου.

Και το πιο ύπουλο;

Ο Τέλειος σου λέει:

«Αν δεν είναι άψογο, θα εκτεθείς.»
«Αν έχει λάθος, θα σε κρίνουν.»
«Αν δεν είναι τέλειο, καλύτερα να μην γίνει.»

Και κάπου βαθιά… τον πιστεύεις.

Μερικές φορές γελάς όταν τον αναγνωρίζεις.

Γιατί λες:

«Δεν είμαι τελειομανής.
Απλώς έχω υψηλά στάνταρ.»

Και η ερώτηση είναι:

Αν έβγαινες στον κόσμο…
με κάτι ατελές.

Με κάτι ανθρώπινο.

Με κάτι που δεν έχει διορθωθεί 47 φορές.

Θα κατέρρεε η εικόνα σου;

Ή μήπως…

Θα ένιωθες ελεύθερος;

Αυτός είναι ο Τέλειος.

Δεν αγαπά την ακρίβεια μόνο.

Φοβάται την έκθεση.

Προσπαθεί να προστατεύσει την αξία σου,

εξαφανίζοντας κάθε πιθανό λάθος.

Μαζί με τη ζωντάνια.

Ο Τέλειος έχει υπερβολική ανάγκη για τελειότητα, τάξη και οργάνωση. Σε κάνει να νοιώθεις, τόσο εσύ όσο και οι άλλοι γύρω σου, ανησυχία και ένταση. Καταναλώνει την ενέργεια σου, όσο και την ενέργεια των άλλων για να πετύχει μία τελειότητα που δεν χρειάζεται. Προκαλεί μία συνεχή κατάσταση εκνευρισμού τόσο με τον εαυτό σου όσο και με τους άλλους επειδή τα πράγματα δεν είναι τόσο τέλεια όσο θα μπορούσε να ήταν. Μπορεί να είναι ευέξαπτος, τεταμένος (σε ένταση), ισχυρογνώμων, σαρκαστικός υπερβολικά επικριτικός εαυτό του και με τους άλλους. Μεγάλη ανάγκη για αυτοέλεγχο και αυτό περιορισμό. Είναι ευαίσθητος στην κριτική.

• Το σωστό είναι σωστό και το λάθος είναι λάθος, είναι ξεκάθαρα και συγκεκριμένα. 

• Εγώ γνωρίζω το σωστό τρόπο. 

• Αν δεν μπορείς να το κάνεις τέλεια, μη το κάνεις καθόλου. 

• Η άλλοι πολύ συχνά έχουν χαμηλά standards. 

• Μισώ τα λάθη. 

Συνεχής εκνευρισμός και απογοήτευση με τον εαυτό του και με τους άλλους επειδή δεν καλύπτουν τις υψηλότερες δυνατές προδιαγραφές. 

Ανησυχεί ότι οι άλλοι θα καταστρέψουν την ευταξία και την ισορροπία που έχει δημιουργήσει. 

Σαρκαστικός με τόνους αυτοδικαίωσης. 

Καταπιεσμένος θυμός και εσωτερική πίεση. 

Έχω προσωπική υποχρέωση γι' αυτό. 

Χρειάζεται να επιδιορθώνω οτιδήποτε χρήζει επιδιόρθωσης. 

Η τελειομανία είναι αρετή, επίσης με κάνει να νιώθω καλύτερα για τον εαυτό μου. 

Υπάρχει σαφώς είναι σωστός και ένας λάθος τρόπος για να γίνονται τα πράγματα. 

Γνωρίζω πως πρέπει να γίνονται τα πράγματα και χρειάζεται να κάνω αυτό που πρέπει  

Ο Θεός βρίσκεται στη λεπτομέρεια.