Μαθήματα Θαυμάτων (ACIM) με σχολιασμό του Ρόμπερτ Ηλία Νατζέμυ (ΡΕΝ) & δικό μου (Κ)

ΡΕΝ - Μάθημα 2
O νους μου έχει δώσει σε ό,τι βλέπω όλη τη σημασία, δύναμη και αξία που έχει για μένα.

Σ' αυτή την πρόταση έχουμε αντικαταστήσει κατά το δυνατόν τη λέξη «εγώ» με το «ο νους μου», επειδή δεν είμαστε ο νους μας. Αναφερόμαστε εδώ στις πράξεις του νου μας και όχι του αληθινού θεϊκού εαυτού μας. Θα προσπαθήσουμε να διατηρήσουμε αυτή τη μέθοδο έκφρασης καθ' όλη τη διάρκεια, ώστε να ενισχύσουμε τη μετάθεση της ταύτισης από το νου στον ψυχικό εαυτό.

Δεν είμαστε οι σκέψεις ή τα συναισθήματά μας. Είμαστε Θεϊκή συνειδητότητα. Οι σκέψεις μας δεν βασίζονται στην αλήθεια, αλλά στις εμπειρίες μας από το παρελθόν, οι οποίες έχουν προγραμματίσει τον καθένα από μας να ερμηνεύει κάθε πρόσωπο, αντικείμενο και κατάσταση με το δικό μας υποκειμενικό και απατηλό τρόπο.

Έτσι, δίνουμε μεγάλη σημασία σε οτιδήποτε πιστεύουμε ότι θέτει σε κίνδυνο ή ενισχύει ή προστατεύει τις ψευδαισθήσεις μας της ασφάλειας, αξίας, ελευθερίας ή ελέγχου. Ο νους μας αισθάνεται «ευτυχισμένος» όταν οτιδήποτε συμβαίνει φαίνεται να ενισχύει την αίσθηση ασφάλειας, αξίας, ελευθερίας ή ελέγχου. Στη συνέχεια αυτό φυσικά δημιουργεί φόβο, πόνο και αρνητικές αντιδράσεις, όταν ερμηνεύει τη συμπεριφορά κάποιου ανθρώπου ή κάποιο γεγονός ή κατάσταση σαν κίνδυνο αυτών των βασικών αναγκών.

Έτσι, ο νους μας δίνει σε κάθε ον και κατάσταση τη δύναμη που έχει πάνω μας να μας κάνει «ευτυχισμένους» ή «λυπημένους». Ο νους ή το εγώ γοητεύεται με κάποιον και πιστεύει ότι δεν μπορεί να ζήσει χωρίς τον αγαπημένο μας. Ο νους μας πιστεύει ότι χρειάζεται κάποιον ή κάτι για να αισθάνεται ασφάλεια, αξία ή ευτυχία. Ο νους μας πιστεύει ότι δεν αξίζουμε, ότι είμαστε ανίκανοι και ότι κινδυνεύουμε από ανθρώπους, ζώα και γεγονότα. Όλα αυτά είναι πράξεις του νου μας και δεν έχουν να κάνουν με την αλήθεια του θεϊκού εαυτού μας και με την ενότητά μας με όλα όσα αντιλαμβανόμαστε.

Χρειάζεται να επαναξιολογήσουμε τη σημασία, θετική και αρνητική, που δίνουμε στα όντα, τα γεγονότα και τις καταστάσεις που φαίνονται να βρίσκονται γύρω μας. Ο διαχωρισμός κάποιων όψεων του κόσμου μας (ο οποίος είναι ένα ενοποιημένο πεδίο ενέργειας – συνειδητότητας) σε καλές ή κακές, αξιαγάπητες ή όχι, είναι η βασική αιτία της παγίδευσής μας στις ψευδαισθήσεις μας και του επακόλουθου πόνου μας. Οδηγεί σε προσκόλληση και αποστροφή που είναι οι αιτίες του φόβου και της δυστυχίας μας.