Καλάθι
0
0,00 €
Μαθήματα Θαυμάτων (ACIM) με σχολιασμό του Ρόμπερτ Ηλία Νατζέμυ (ΡΕΝ) & δικό μου (Κ)
ACIM - Μάθημα 10
Οι σκέψεις μου δεν σημαίνουν τίποτα.
ΡΕΝ - Μάθημα 10
Οι σκέψεις μου δεν αντιλαμβάνονται την αλήθεια.
Έχουμε αποδείξει ότι ο νους μας δεν αντιλαμβάνεται την αληθινή μας ύπαρξη και την πραγματική φύση της ενοποιημένης πραγματικότητας πίσω από το φαινομενικό κόσμο του διαχωρισμού, της αποξένωσης, του φόβου και της αμυντικότητας. Μέχρι να εκπαιδευτεί ο νους να αφήνει τις λανθασμένες αντιλήψεις του θα δημιουργεί σκέψεις χωρίς νόημα.
Ένα καλό παράδειγμα εδώ είναι η Παραβολή της «σπηλιάς του Πλάτωνα». Μια ολόκληρη κοινότητα από κατοίκους της σπηλιάς είναι αλυσοδεμένη με την πλάτη στραμμένη σ' ένα χαμηλό τοίχο. Πίσω από τον οποίο υπάρχει ένα πέρασμα και πίσω από το πέρασμα καίει μια φωτιά. Πίσω από τον τοίχο περνούν αγρότες που πηγαίνουν να εργαστούν κουβαλώντας αγροτικά εργαλεία στους ώμους τους. Η φωτιά κάνει να εμφανίζονται πάνω στον τοίχο, μπροστά από τα αλυσοδεμένα όντα, οι σκιές αυτών των εργαλείων. Τα μόνα πράγματα που βλέπουν τα όντα είναι αυτές οι σκιές, συζητούν γι' αυτές και δημιουργούν ολόκληρες θεωρίες και επιστήμες για το τι είναι και το τι σημαίνουν. Δημιουργούν ομάδες με αρχηγούς και ειδικούς για το τι είναι αυτές οι σκιές, πόσο σημαντικές είναι και πώς επηρεάζεται η ζωή τους από αυτές.
Κάθε σκέψη τους αφορά μια απατηλή απουσία φωτός που περνά μπροστά τους πάνω στον τοίχο της σπηλιάς. Θα ήταν αδύνατο γι' αυτά να έχουν μια σωστή σκέψη που να σημαίνει κάτι, επειδή καθεμία από τις σκέψεις τους βασίζεται στην αναμφισβήτητη πεποίθησή τους ότι οι σκιές είναι πραγματικές.
Με τον ίδιο τρόπο, είμαστε πεπεισμένοι ότι εμείς, οι αγαπημένοι μας και οι «εχθροί» μας είναι αυτά τα σώματα που είναι διαχωρισμένα, ότι μπορούμε να γεννηθούμε και να πεθάνουμε και ότι η αξία, η ελευθερία και η ασφάλειά μας εξαρτώνται από αυτά τα σώματα. Αυτές οι ψευδαισθήσεις μάς εμποδίζουν να έχουμε σκέψεις που σημαίνουν κάτι, ακριβώς όπως η πίστη στις σκιές εμποδίζει τους κατοίκους της σπηλιάς να έχουν σκέψεις με νόημα.
Η Παραβολή συνεχίζεται: κάποιος από τους κατοίκους της σπηλιάς ελευθερώνεται από τα δεσμά του, σηκώνεται, βγαίνει από τη σπηλιά και ανακαλύπτει το φως της ημέρας και τον εκτυφλωτικό Ήλιο, που στην αρχή είναι οδυνηρός. Αλλά, στη συνέχεια, τον συνηθίζει και είναι ευτυχισμένος από τη νέα πραγματικότητα του φωτός και της ομορφιάς.
Σπεύδει πίσω να πει σε όλους εκείνους που είναι ακόμη αλυσοδεμένοι στον τοίχο ότι υπάρχει μια πολύ μεγαλύτερη πραγματικότητα και ότι όλα όσα έβλεπαν και σκεφτόντουσαν είναι μόνο μια ψευδαίσθηση. Και, όπως συμβαίνει με όλους τους μεγάλους δασκάλους, όπως ο Χριστός και ο Σωκράτης, τον σκοτώνουν.
Ο νους μας δεν θέλει να ακούσει ότι αυτό που σκεφτόταν είναι μια ψευδαίσθηση. Γι' αυτό ο νους μας αργεί να δει την αλήθεια.
Την επόμενη φορά που θα αφήσετε ένα φλιτζάνι στο τραπέζι, θυμηθείτε ότι το τραπέζι, το φλιτζάνι κι εσείς οι ίδιοι, καθώς και το πάτωμα πάνω στο οποίο πατάτε και οι τοίχοι και η φύση γύρω σας είναι όλα 99% κενός χώρος, γεμάτος μ' ένα άμορφο ενοποιημένο πεδίο ενέργειας, το οποίο εμείς με τις σκέψεις μας μορφοποιούμε σε αυτά τα φαινομενικά διαχωρισμένα και στερεά αντικείμενα και όντα.
Κ - Μάθημα 10
Στο μάθημα αυτό, εξετάζουμε πώς οι σκέψεις μας δεν αντιλαμβάνονται την αλήθεια, καθώς είναι περιορισμένες από τις λανθασμένες αντιλήψεις που έχουμε για την πραγματικότητα.
Κύρια Σημεία του Μαθήματος
Η Λανθασμένη Αντίληψη της Πραγματικότητας: Ο νους μας δεν μπορεί να δει την πραγματική μας ύπαρξη και την ενότητα της πραγματικότητας λόγω των ψευδαισθήσεων που δημιουργεί. Βλέπουμε τον κόσμο μέσα από ένα φίλτρο διαχωρισμού, αποξένωσης και φόβου, το οποίο διαστρεβλώνει την αληθινή φύση των πραγμάτων.
Η Παραβολή της Σπηλιάς του Πλάτωνα: Αυτή η παραβολή αναφέρεται σε μια ομάδα ανθρώπων που ζουν αλυσοδεμένοι μέσα σε μια σπηλιά, βλέποντας μόνο σκιές από αντικείμενα στον τοίχο μπροστά τους. Θεωρούν τις σκιές αυτές ως την πραγματικότητα, δημιουργώντας θεωρίες και συστήματα που βασίζονται σε αυτές. Αυτές οι σκιές, όμως, είναι απλώς αντανακλάσεις της πραγματικής πραγματικότητας, την οποία δεν μπορούν να δουν.
- Συμβολισμός της Παραβολής: Οι κάτοικοι της σπηλιάς συμβολίζουν όλους εμάς που ζούμε μέσα σε ψευδαισθήσεις, θεωρώντας τις σκέψεις μας ως αληθινές, ενώ στην πραγματικότητα βασίζονται σε διαστρεβλωμένες αντιλήψεις.
Η Αντίσταση του Νου στην Αλήθεια: Όπως οι κάτοικοι της σπηλιάς αντιδρούν με εχθρότητα όταν κάποιος επιχειρεί να τους αποκαλύψει την πραγματική φύση της πραγματικότητας, έτσι και ο νους μας αντιστέκεται στην αποδοχή ότι οι σκέψεις μας είναι απλώς ψευδαισθήσεις. Ο νους μας αργεί να αποδεχτεί την αλήθεια και προσκολλάται στις παλιές αντιλήψεις.
Η Φυσική της Πραγματικότητας: Στην πραγματικότητα, τα αντικείμενα και οι υπάρξεις γύρω μας είναι στην πλειονότητά τους κενοί χώροι, γεμάτοι με ένα ενοποιημένο πεδίο ενέργειας. Οι σκέψεις μας είναι αυτές που δίνουν μορφή σε αυτά τα φαινομενικά διαχωρισμένα και στερεά αντικείμενα.
Συμπέρασμα
Το μάθημα αυτό μας καλεί να αναλογιστούμε ότι οι σκέψεις μας δεν αντιλαμβάνονται την αλήθεια, καθώς είναι περιορισμένες από τις ψευδαισθήσεις και τις διαστρεβλωμένες αντιλήψεις μας για τον κόσμο. Όπως στην παραβολή της σπηλιάς του Πλάτωνα, πρέπει να απελευθερώσουμε τον νου μας από τα δεσμά του για να δούμε την πραγματικότητα όπως είναι, αντί να ζούμε με βάση τις σκιές που δημιουργεί η ψευδαίσθηση.