Όλοι μας χρειαζόμαστε τα θεμελιώδη εχέγγυα της ζωής: επαρκή τροφή, στέγη, και προστασία από τους κινδύνους του κόσμου. Αν και σπάνια βρισκόμαστε πραγματικά αντιμέτωποι με τον κίνδυνο να στερηθούμε αυτά τα αναγκαία, δύσκολα χαλαρώνουμε τις ανησυχίες μας για το παρόν και, κυρίως, για τη μελλοντική μας ασφάλεια. Συνεχίζουμε να συσσωρεύουμε χρήματα, αγαθά και τροφή, υπερβαίνοντας τις φυσικές μας ανάγκες, συχνά εις βάρος της υγείας και των σχέσεών μας.

Οι συναισθηματικές μας ζωές κυβερνώνται από την ανάγκη για ασφάλεια. Όταν λειτουργούμε από αυτό το επίπεδο, δένουμε τους εαυτούς μας με σχέσεις που νομίζουμε ότι είναι αγάπη, ενώ στην ουσία είναι σχέσεις που τρέφονται από την ανάγκη μας για ασφάλεια. Μόνο όταν απαλλαγούμε από τον φόβο, την ανασφάλεια και την εξάρτηση από τον άλλον, μπορούμε να γνωρίσουμε την αληθινή, άνευ όρων αγάπη. Η αγάπη δίνει και επιθυμεί την ευημερία του άλλου. Η προσκόλληση εξαρτάται και παίρνει από τον άλλον. Αυτά τα δύο συχνά συγκρούονται όταν συνυπάρχουν.

Η αληθινή ασφάλεια, όμως, μπορεί να βρεθεί μόνο μέσα μας, θεμελιωμένη στην εμπειρία ή στην πίστη στη βαθιά πνευματική μας φύση. Στον υλικό κόσμο, δεν υπάρχει πραγματική εγγύηση ασφάλειας. Μόνο η εσωτερική βεβαιότητα ότι, ό,τι κι αν συμβεί, η ύπαρξή μας θα συνεχίσει, ακόμη και πέρα από τον θάνατο του φυσικού σώματος, μπορεί να μας προσφέρει αυτή την αίσθηση σταθερότητας.

Αν αναλογιστούμε τους φόβους και τις ανησυχίες του παρελθόντος, θα διαπιστώσουμε ότι οι περισσότεροι ήταν αδικαιολόγητοι. Έχουμε περάσει από καταστάσεις όπου φοβόμασταν, ανησυχούσαμε, πιστεύαμε ότι ο κόσμος μας θα καταρρεύσει, κι όμως, είμαστε ακόμη εδώ, διαβάζοντας αυτές τις γραμμές.

Ό,τι κι αν συνέβη, πέρασε, και ό,τι ζούμε τώρα, όπως και ό,τι θα έρθει στο μέλλον, θα περάσει επίσης - είτε ευχάριστο είτε δυσάρεστο.

Η ζωή είναι μια συνεχής ροή αλλαγής. Δεν μπορεί να υπάρξει εξωτερική ασφάλεια σε έναν κόσμο που αλλάζει διαρκώς. Μόνο ο εσωτερικός μας εαυτός, η ψυχή μας, παραμένει αναλλοίωτη. Εκεί βρίσκεται η μόνη αληθινή μας ασφάλεια - μέσα μας.

Όταν κυριαρχούμαστε από την ανάγκη ασφάλειας, συνδεδεμένη με το κέντρο που βρίσκεται στη βάση της σπονδυλικής στήλης, ακόμη κι αν όλα στο παρόν μας είναι καλά, θα βρούμε κάποιον φανταστικό μελλοντικό κίνδυνο να μας ανησυχεί. Έτσι, το κέντρο ασφάλειας γίνεται για τους περισσότερους από εμάς μια αδιάκοπη πηγή άγχους και ταλαιπωρίας.