Το Κέντρο της Απόλαυσης βρίσκεται μερικά δάχτυλα κάτω από τον αφαλό και αντιπροσωπεύει τις ανάγκες μας για απόλαυση. Εδώ κατοικούν οι επιθυμίες μας για ηδονή, είτε αυτή προέρχεται από αντικείμενα, ανθρώπους, ουσίες ειίε από καταστάσεις. Οι πιο συνηθισμένες πηγές ευχαρίστησης είναι το φαγητό, το σεξ, το κάπνισμα, το αλκοόλ, καθώς και διάφορα χημικά που διεγείρουν ή χαλαρώνουν το σώμα, νόμιμα ή παράνομα. Όταν αυτές οι ανάγκες απαιτούν ικανοποίηση, συχνά μας μετατρέπουν σε σκλάβους, εμποδίζοντάς μας να σχετιζόμαστε με ειλικρίνεια και ελευθερία με τους ανθρώπους και τον κόσμο γύρω μας.

Οι σεξουαλικές εξαρτήσεις μας κρατούν δέσμιους, αδυνατώντας να δούμε τους άλλους ως ψυχές ή να τους αγαπήσουμε ανιδιοτελώς. Τους αντιλαμβανόμαστε είτε ως αντικείμενα ηδονής είτε ως απειλές για την ικανοποίηση αυτής της επιθυμίας.

Οι εξαρτήσεις μας από το φαγητό, τη νικοτίνη, το αλκοόλ και τα ναρκωτικά διαβρώνουν σταδιακά την υγεία μας, καταρρακώνουν τη θέληση και την αυτοπεποίθησή μας, ενώ αλλοιώνουν την αντίληψή μας για τον κόσμο. Επικεντρωνόμαστε τόσο στην ικανοποίηση των εξαρτήσεών μας που χάνουμε την ευκαιρία να απολαύσουμε την ομορφιά και την αγάπη που μας περιβάλλει.

Συχνά, επειδή αδυνατούμε να ικανοποιήσουμε αυτές τις εξαρτήσεις, βιώνουμε δυσαρέσκεια. Αλλά ακόμα κι όταν τις ικανοποιούμε, η απόλαυση είναι στιγμιαία και σύντομα επιστρέφει η ίδια επιθυμία. Όσο αυτές οι εξαρτήσεις απορροφούν τον χρόνο, τα χρήματα και τις σκέψεις μας, η διαρκής ευτυχία παραμένει μακριά.

Κάποια στιγμή, κουρασμένοι από τον ατελείωτο κύκλο της επιθυμίας, της στιγμιαίας ικανοποίησης και της επανεμφάνισης της ίδιας επιθυμίας, θα νιώσουμε την ανάγκη να απαλλαγούμε από αυτή τη σκλαβιά. Θα θελήσουμε να μετατρέψουμε τις εξαρτήσεις σε προτιμήσεις ή, αν είναι καταστροφικές για την υγεία μας, να τις αποτινάξουμε εντελώς.

Όταν κάτι είναι προτίμηση, μπορούμε να το απολαύσουμε όταν το έχουμε, χωρίς όμως να αισθανόμαστε άγχος όταν δεν μπορούμε.

Είναι ενδιαφέρον πως, στην αρχή, πολλοί από εμάς επιδοθήκαμε σε αυτές τις εξαρτήσεις ως ένδειξη ελευθερίας. Πιστέψαμε ότι το να καπνίζουμε ή να πίνουμε ήταν τρόποι να εκφράσουμε την ανεξαρτησία μας από τους άλλους. Και όμως, ειρωνικά, στο τέλος χάσαμε την ελευθερία μας προς όφελος αυτών των ίδιων αναγκών. Απελευθερωθήκαμε από τον έλεγχο των άλλων, αλλά υποδουλωθήκαμε στις εξαρτήσεις μας.

Παράλληλα, οφείλουμε να απαλλαγούμε από κάθε αίσθημα ενοχής που μπορεί να προκύπτει όταν ικανοποιούμε αυτές τις ανάγκες. Αν προσπαθούμε να απελευθερωθούμε από τις εξαρτήσεις λόγω ενοχών ή ντροπής, πιστεύοντας ότι δεν αξίζουμε αγάπη όταν ενδίδουμε σε αυτές, είναι πιθανό να αντιμετωπίσουμε μεγαλύτερη αντίσταση. Οι αλλαγές που κάνουμε στη ζωή μας πρέπει να προέρχονται από την κατανόηση ότι αυτές οι επιλογές είναι προς όφελός μας, και όχι επειδή αισθανόμαστε ενοχές ή πιστεύουμε ότι έτσι θα γίνουμε πιο αγαπητοί και αποδεκτοί από τους άλλους ή από τον Θεό για όσους πιστεύουν.